DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol) to protokół komunikacyjny umożliwiający komputerom uzyskanie od serwera danych konfiguracyjnych, np. adresu IP hosta, adresu IP bramy sieciowej, adresu serwera DNS, maski sieci. Protokół DHCP jest zdefiniowany w RFC 2131. DHCP został opublikowany jako standard w roku 1993.
Przydzielanie adresów IP
Protokół DHCP opisuje trzy techniki przydzielania adresów IP:
-
przydzielanie ręczne oparte na tablicy adresów MAC oraz odpowiednich dla nich adresów IP. Jest ona tworzona przez administratora serwera DHCP. W takiej sytuacji prawo do pracy w sieci mają tylko komputery zarejestrowane wcześniej przez obsługę systemu.
-
przydzielanie automatyczne, gdzie wolne adresy IP z zakresu ustalonego przez administratora są przydzielane kolejnym zgłaszającym się po nie klientom.
-
przydzielanie dynamiczne, pozwalające na ponowne użycie adresów IP. Administrator sieci nadaje zakres adresów IP do rozdzielenia. Wszyscy klienci mają tak skonfigurowane interfejsy sieciowe, że po starcie systemu automatycznie pobierają swoje adresy. Każdy adres przydzielany jest na pewien okres czasu. Taka konfiguracja powoduje, że zwykły użytkownik ma ułatwioną pracę z siecią.
Niektóre serwery DHCP dodatkowo przydzielają każdemu klientowi własny adres DNS, przekazywany na serwer nazw protokołem zgodnym ze specyfikacją RFC 2136
Parametry konfiguracji przekazywane do klienta
Serwer DHCP może dostarczać swoim klientom dodatkowe dane pozwalające na konfigurację sieci.
Niektóre z dodatkowych opcji
- adres IP serwera DNS
- nazwa DNS
- adres IP bramy sieciowej (ang gateway)
- adres broadcast
- maska podsieci
- maksymalny czas oczekiwania na odpowiedź w protokole ARP
- wartość MTU (maksymalny rozmiar pakietu)
- adresy serwerów NIS
- Domena NIS
- adres IP serwera SMTP
- Adres serwera TFTP
- Adres serwera nazw Netbios
Pakiety protokołu DHCP
Poszukiwanie serwera DHCP
Klient chcący się połączyć z serwerem wysyła do sieci lokalnej pakiety zaadresowane do wszystkich odbiorników. Procedura ta nosi nazwę DHCP DISCOVER - odkrywanie DHCP. Czasami rutery są konfigurowane, aby przekazywały pakiety DHCP do właściwego serwera w innej podsieci. Pakiety mają adres docelowy 255.255.255.255 i zawierają prośbę o ostatnio używany adres IP (np. 192.168.1.100). Może ona zostać zignorowana przez serwer.
Oferta DHCP (ang. DHCP Offer) jest składana przez serwer, który określa właściwą konfigurację klienta na podstawie sprzętowego adresu urządzenia sieciowego określonego w polu CHADDR (w sieci lokalnej to adres MAC). W polu YIADDR serwer przekazuje klientowi jego adres IP..
Żądanie DHCP (ang. DHCP Request) jest wysyłane przez klienta, który już rozpoznał serwer DHCP, ale chce uzyskać inne parametry konfiguracji. Dla przykładu może ponownie zażądać adresu IP 192.168.1.100.
Potwierdzenie DHCP (ang. DHCP Acknowledge) jest wysyłane, jako odpowiedź na żądanie. Zakłada się, że reakcją klienta na potwierdzenie będzie odpowiednie skonfigurowanie interfejsu sieciowego.
|
