Fale elektromagnetyczne mogą być wykorzystywane nie tylko do nadawania programów radiowych i telewizyjnych oraz do komunikacji za pomocą telefonów komórkowych, ale i do transmisji danych komputerowych. Inaczej niż w przypadku sieci łączonych za pomocą kabli czy światłowodów, sieci używające transmisji radiowej nie wymagają bezpośredniego fizycznego połączenia między komputerami.

WLAN (ang. Wireless Local Area Network) jest to technologia pozwalająca budować bezprzewodowe sieci danych niskim kosztem, o zadowalających parametrach i sporych zasięgach. Dodatkową zaletą tej technologii jest krótki czas potrzebny na zbudowanie sieci.
WLAN standardy:
802.11a |
standard na pasmo 5 GHz, przepływności do 54 Mbit/s; 5,150 - 5,350 GHz i 5,470 - 5,725 GHz |
802.11b |
standard na pasmo 2,4 GHz, przepływności do 11 Mbit/s; 2,4 - 2,483 GHz |
802.11g |
standard na pasmo 2,4 GHz, przepływności do 54 Mbit/s; 2,4 - 2,483 GHz
Jednak w zakresie tej techniki można się spotkać również ze standardami: |
802.11f |
IAPP - Inter Access Point Protocol - współpraca między punktami dostępowymi |
802.11i |
standard definiujący nowe metody zabezpieczeń sieci bezprzewodowej |
802.11n |
Wimax - standard dla sieci wysokich przepływności - ponad 108 Mbit/s, wykorzystuje techniki MIMO |
802.11e |
standard definiujący QoS - wsparcie dla jakości usług |
Urządzenia aktywne:
Adapter WLAN
podstawowy element każdej sieci bezprzewodowej. Umożliwia komunikację między komputerami, a także między maszynami liczącymi i koncentratorem AP. Dostępny jako karta ISA, PCI i PC-CARD.
Access Point
Access Point (AP) - urządzenie służące do zwiększania zasięgu sieci bezprzewodowej oraz do jej łączenia z kablowymi sieciami Ethernet. Radiowy odpowiednik tradycyjnego koncentratora (huba).
Anteny:
Urządzenia wykorzystujące fale radiowe do transmisji danych nie mogą się obejść bez anten. Podczas nadawania sygnału radiowego informacje przesyłane są z nadajnika do anteny i to właśnie za jej pomocą emitowane w eter. Każda antena ma specyficzne parametry techniczne, np. zysk energetyczny lub szerokość wiązki promieniowania. Pierwszy z nich wyrażany jest w decybelach izotropowych (dBi). Określa on, ile razy dana antena emituje mocniej sygnał w stosunku do teoretycznej anteny izotropowej, czyli takiej, która rozsyła jednakowy sygnał we wszystkich kierunkach. Należy przy tym pamiętać, że im węższa wiązka sygnału, tym większy zysk energetyczny, a tym samym sygnał staje się silniejszy i uzyskujemy lepszy zasięg. Dlatego też dobór rodzaju anteny nie powinien być przypadkowy, lecz uzależniony przede wszystkim od zastosowania.
Antena dookólna
Jest to antena, która emituje sygnał z taką samą mocą we wszystkich kierunkach. Sprawdza się ona najlepiej w przypadku punktu dostępowego dla niewielkiej sieci WLAN. Najprostszym modelem takiej anteny jest antena prętowa o rozmiarze 1/4 długości emitowanej fali. Niestety, zysk energetyczny nie jest tutaj zbyt duży, dlatego też w praktycznych zastosowaniach lepszą okazuje się antena szczelinowa emitująca sygnał przez specjalnie wycięte otwory. Zysk energetyczny w takim przypadku jest o wiele większy niż dla zwykłych anten dookolnych.
Antena sektorowa
W przeciwieństwie do anten dookolnych tutaj sygnał jest skupiony i zarazem wzmocniony w ograniczonym polu. Z reguły anteny takie emitują fale w kątowym zakresie od 90 do 200 stopni. Najpopularniejsze w tej grupie są tanie urządzenia panelowe przeznaczone dla użytkowników sieci bezprzewodowej. Czasami w punktach dostępowych stosowane są również anteny sektorowe, ale raczej w wersji szczelinowej. Jest to szczególnie przydatne, jeśli zasięg sieci Wi-Fi ma być niesymetryczny względem punktu dostępowego.
Antena kierunkowa
Takie anteny przeznaczone są przede wszystkim dla klientów większych sieci WLAN lub połączeń typu punkt-punkt. W ich przypadku emitowana wiązka jest najwęższa, ale dzięki temu anteny kierunkowe mają największy zysk energetyczny i nadają się do połączeń na dalsze odległości. Najpopularniejszym rodzajem urządzeń kierunkowych są anteny typu Yagi, złożone z kilku elementów ukierunkowujących wiązkę fal. Tu wzmocnienie dochodzi do 19 dB.
Zalety:
+ duże możliwości rozbudowy (modularność).
+ nieograniczona swoboda poruszania się. Nie wymaga okablowania
+ można ją połączyć z kablową siecią LAN.
+ prosta w montażu.
+ Anteny kierunkowe pozwalają osiągnąć znaczny zasięg sieci.
Wady:
- rozwiązania różnych producentów rzadko kiedy są ze sobą kompatybilne.
- bezpieczeństwo sieci.
- prędkość przesyłu danych.
- zakłócenia sygnału.
|