Firewall - program izolujący wewnętrzną sieć komputerową od sieci zewnętrznej (Internetu) w celu zwiększenia bezpieczeństwa. Przesyłanie danych przy użyciu protokołu TCP/IP pomiędzy obydwoma sieciami możliwe jest tylko przy wykorzystaniu portów uznanych za bezpieczne.
PASV - komenda FTP nakazująca serwerowi wyczekiwanie nadejścia danych na określonym kanale (porcie), (tzw. pasywny tryb pracy serwera). Jego odpowiedzią na ten rozkaz jest informacja o adresie IP oraz o porcie, na którym oczekiwana jest transmisja. Komenda ta nabiera dużego znaczenia w przypadku pracy w sieci chronionej przez firewall - dzięki jej wykorzystaniu można uruchomić transmisję na "dynamicznie" przydzielonym porcie TCP/IP.
Ratio - stosunek wielkości danych, które klient FTP powinien przesłać do serwera, do łącznej długości plików możliwych do pobrania. Przykładowo, określenie ratio 1:4 oznacza, iż użytkownik musi wysłać 1 MB danych na każde 4 MB pobrane z serwera. Rzadziej stosowaną konwencją jest określenie jako kryterium ograniczające dostęp do danych liczby transmitowanych plików, nie zaś ich rozmiarów.
RFC (Request for Comments) - seria dokumentów dostępnych głównie w postaci elektronicznej, powstająca bezustannie od roku 1969, opisująca wszystkie protokoły internetowe oraz propozycje nowych standardów.
TFTP (Trivial File Transfer Protocol) - protokół przesyłania danych, pracujący pod kontrolą UDP. TFTP udostępnia podstawowe opcje transmisji plików, w specyfikacji brak jest natomiast jakichkolwiek form autoryzacji użytkownika. Ze względu na dużą prostotę protokołu jego implementację łatwo umieścić np. w pamięci EPROM urządzenia sieciowego. Jest on wykorzystywany do pobierania uaktualnień oprogramowania czy też automatycznego startu systemu w środowiskach sieciowych.
UDP - protokół datagramów użytkownika (ang. User Datagram Protocol) jest protokołem bezpołączeniowym (w odróżnieniu od TCP), pozwala na szybkie przesyłanie pojedynczych pakietów danych (nie łączy ich w sekwencje). Jest zawodny - nie używa potwierdzeń o dotarciu komunikatów i nie zapewnia kontroli szybkości przesyłania danych.
NDS - liczba określająca kod dostępu do sieci operatora telekomunikacyjnego; prefiks.
PBX (ang. Private Branch Exchange) - centrala telefoniczna będąca własnością użytkownika lub przedsiębiorstwa.
SoftPBX - centrala telefoniczna będąca własnością użytkownika lub przedsiębiorstwa, która działa, korzystając z oprogramowania zainstalowanego np. na pececie.
DISA (ang. Direct Inward System Access) - usługa pozwalająca operatorowi systemu na nagranie komunikatu (lub komunikatów) powitalnego, a abonentowi dzwoniącemu do firmy na wybór żądanego numeru wewnętrznego (z aparatów z wybieraniem tonowym - DTMF).
IVR (ang. Interactive Voice Response) - systemy umożliwiające wybór funkcji za pomocą kodów DTMF telefonu lub komend głosowych. Zaawansowane systemy IVR wykorzystywane są między innymi w biurze obsługi klienta.
Voice-Mail - poczta głosowa. Gdy abonent nie może odebrać połączenia, dzwoniący zostawia mu wiadomość głosową. Poczta głosowa pełni więc funkcję automatycznej sekretarki.
ISDN BRI - (ang. Basic Rate Interface lub BRA ang. Basic Rate Access) - podstawowe łącze cyfrowe, dające użytkownikowi do wykorzystania dwa kanały o przepustowości 64 KB/s każdy [2B+D].
ISDN PRI - (ang. Primary Rate Interface lub PRA - Primary Rate Access) - łącze cyfrowe pozwalające użytkownikowi centrali na wykorzystanie 30 kanałów [30B+D].
H.323 - standard przesyłania danych przez sieci komputerowe, opracowany przez ITU.
SIP (ang. Session Initiation Protocol) - jeden z protokołów odpowiedzialnych za realizację połączeń telefonicznych przez sieci IP. Protokół częściowo zastępującym funkcje dotychczasowego protokołu H.323.
IAX (ang. Inter-Asterisk eXchange) - protokół opracowany na potrzeby Asteriska.
Call Center - komputerowy system kompleksowej obsługi telefonicznej klienta zgłaszającego się do centrali teleinformatycznej. |
